گروه بیمه - بیمه آسیا هنوز از پیچ تحولات مدیریتی به صورت کامل عبور نکرده که جبر جنگ کشور را متاثر کرد، به عبارتی آسیا ماند و ضرب الاجل پرداخت تعهدات.
در جریان این تحولات، نام صنعت بیمه بیشتر از سایر بازارها، یکی از مهم‌ترین ستون‌های حفظ ثبات روانی و مالی در کشور بود، فرصتی که هرچند این صنعت برای آن برنامه ریزی جدی نداشت، اما جبر جنگ این فرصت را به دامان این صنعت گذاشت تا اگر بتواند از آن به درستی صیانت کند، یک دگردیسی تاریخی را برای خود به ثبت رساند.
در میانه روزهایی که صنعت بیمه پوشش را جنگ به عنوان یک استثنا وبصورت مشروط پذیرفته بود و شاید هم در استانداردهای علمی جایگاهی برای آن قائل نبود، شرکت های بیمه یک شبه مجبور شدند «استثنا» را تبدیل به یک قاعده بیمه گری کنند.
اما در این گردونه غافلگیری، مجتبی حیدری که به تازگی به کرسی مدیریت بیمه آسیا پیوسته بود، در یک ضرب الاجلی یک هفته ای توانست ساختار نوپای مدیریت جدید را متمرکز بر تعهدات شرکت و تحولات کشور راهبری کند.
حالا او به مدیرعاملی تبدیل شده که توانسته در یک هفته 540 میلیارد تومان خسارت پرداخت کند، به عبارتی او برای هر ساعت تقریبا 3.3 میلیارد تومان در آن ایام خسارت داده است.
هرچند که پرداخت خسارت جز بدیهیات عملیات بیمه گری است اما کارسازی آن با توجه به محدودیت های بانکی که روزهای گذشته شاهد آن بودیم نشان می دهد بدنه کارشناسی و اجرایی شرکت توانسته ارتباط موثری با مدیریت جدید برقرار سازد، به عبارتی بررسی دانش علمی حیدری که در حوزه مدیریت منابع انسانی است، نشان می دهد که وی توانسته با بهره گیری از علم مدیریت منابع انسانی محدودیت بحران و نیروی انسانی را به فرصت برند سازی از طریق پرداخت به موقع خسارت در بیمه آسیا تبدیل کند.
ذکر این نکته از آنجایی دارای اهمیت است که غلامرضا سلیمانی رئیس کل اسبق بیمه مرکزی تنها راهبرد فرهنگ سازی در صنعت بیمه را پرداخت به موقع خسارت عنوان کرده بود و این شاخص در برنامه های پرویز خسروشاهی رئیس کل فعلی بیمه مرکزی نیز به عنوان یک مولفه شاخص همواره مورد تاکید بود.
از سوی دیگر حضور میدانی حیدری به عنوان فرمانده عملیاتی این بنگاه اقتصادی، اجتماعی در شرایط حساس شهری و ارتباط مستقیم با بدنه کارشناسی به عنوان یک شتابدهنده ارتباطی سبب شد تا این تغییر لحن مدیریتی به عنوان یک متغیر کنترلی به ایجاد فرصت های جدید در شرکت منجر شود.
حالا به نظر می رسد با این تغییران بیمه آسیا فرصت های جدید و متنوعی برای بازتعریف برند، تثبیت نوآوری، توسعه منطقه‌ای و تحول در ساختار خدماتی خود گشوده است.
باید پذیرفت تغییرات ناگهانی بیرونی و درونی
پرداخت بیش از ۵۴۰ میلیارد تومان خسارت در یک هفته، توسعه پوشش‌های جدید بیمه‌ای (از جمله ریسک جنگ)، و تداوم خدمت‌رسانی بدون وقفه، تنها بخشی از کارنامه این شرکت در این آزمون به شمار می رود، اما قرار نیست این تجربه در این مقطع فریز شود و می‌تواند سکوی پرتابی باشد برای آینده‌ای متفاوت این شرکت.
در همین رابطه می توان تحلیل کرد که مدیریت جدید برای حرکت به سوی شرکتی پیشرو در صنعت بیمه ۵ گام جدید را طراحی کرده است.
گام نخست، بازسازی سرمایه روانی و اعتماد عمومی
برندهای بیمه‌ای در بحران به‌عنوان پناهگاه روانی شناخته می‌شوند، در دوران دفاع مشروع، بیمه آسیا این تصویر را حفظ و با پرداخت بهنگام خسارت ها با توجه به محدودیت ها از خود تصویری متفاوت و منجسم خلق کرد که اکنون و در دوران پسابحران باید از آن برای ساخت تصویر ذهنی بلندمدت استفاده کند که قطعا کمپین‌هایی با محوریت «امنیت ماندگار» می‌تواند در این راستا اثرگذار باشد.
گام دوم، تثبیت نوآوری‌های بحران
پوشش جنگ در بیمه‌نامه‌های بدنه، آتش‌سوزی و عمر، اقدامی کم‌سابقه بود که بیمه آسیا توانست با متناسب سازی توابع هدف و محدودیت، عملیات بیمه گری قابل دفاعی از خود برجای گذارد و اکنون زمان آن رسیده که این خدمات به صورت رسمی و ساختارمند در قالب «بسته بیمه بحران» به مشتریان عرضه شود . این بسته می‌تواند الگوی جدیدی در بازار بیمه ایران و منطقه باشد به شمار آید چرا که جهان پرتغییر و محدودیت های روزافزون همواره مترصد بحران های ناگهانی با ریسک های سیستماتیک است.
گام سوم، نهادینه‌سازی چابکی عملیاتی
عملکرد سریع در بررسی و پرداخت خسارت ها نشان داد که بیمه آسیا توانایی تبدیل ساختار خود به یک نهاد خدماتی چابک و انعطاف‌پذیر را دارد که به نظر می رسد مدیریت جدید توانست در مدت زمان کوتاهی با سازماندهی «سیستم واکنش سریع» به‌عنوان یک مرکز فرمان از این آزمون به درستی فائق آید.
گام چهارم، توسعه منطقه‌ای
در صورت کاهش تحریم‌ها و گشایش‌های سیاسی، بازارهای پرریسک منطقه مانند عراق، افغانستان، سوریه، و تاجیکستان آماده پذیرش شرکت‌هایی با تجربه بحران هستند.
با همین فرض قریب الوقوع، بیمه آسیا این ظرفیت را دارد که با برندسازی «بیمه‌گر آزموده در بحران» وارد این بازارها شود و به دیپلماسی اقتصادی کشور کمک کند چرا که این شرکت توانست ثابت کند می تواند از رابطه معکوس دو مولفه اندازه شرکت و واکنش سریع، ارزش افزوده خلق کند.
گام نهایی، مسئولیت اجتماعی در دوران بازسازی
بیمه آسیا می‌تواند با ایجاد صندوق حمایت از آسیب‌دیدگان جنگ، ارائه بیمه‌های حمایتی به خانواده‌های کم‌برخوردار، و مشارکت در بازسازی روانی و اقتصادی مناطق آسیب‌دیده، نقش اجتماعی جدیدی را در کارنامه خود ثبت کند.
این اقدامات نه تنها وفاداری مشتریان را افزایش می‌دهد، بلکه جایگاه برند این شرکت را نیز تقویت می‌کند.
باید پذیرفت که دوران پسابحران برای بیمه آسیا، فرصتی تاریخی جهت تثبیت جایگاه خود به‌عنوان یک شرکت بیمه‌ای پیشرو و اجتماعی است، بنابراین اگر این شرکت بتواند دو تجربه تغییر مدیریت کلان و ریسک جنگ را که توامان پذیرش کرد، به صورت ساختاری و پایدار در هویت برند، محصول و فرآیندهای خود ادغام کند، خواهد توانست وارد مرحله‌ای از رشد هوشمند، منطقه‌ای و تحول‌آفرین شود.
بر همین اساس به نظر می رسد بیمه آسیا در تدارک اجرای یک ابر برنامه ارتباطات یکپارچه تحولگرا با تمرکز بر 4 محور «بازسازی اعتماد»، «نوآوری پایدار»، «گسترش منطقه‌ای» و «روابط عمومی اجتماعی» است.