یک پیشنهاد به هیات عامل بیمه مرکزی برای انتخاب موضوع همایش بیمه و توسعه امسال

گروه بیمه - تاریخ اقتصاد جهانی درس مشترکی برای کشورهایی که از انزوا خارج شدند دارد و نشان می دهد که آنها نه با تزریق سرمایه، بلکه با بازسازی اعتماد، توانستند به اقتصاد جهانی بازگردند.

پس از ورود کشورهای موسوم به بلوک شرق به اقتصاد شناور و آزاد، آنچه آن‌ها را به بازارهای مالی، متصل کرد، پذیرش استانداردهای بین‌المللی، همکاری با مؤسسات حرفه‌ای و ایجاد کانال‌های دائمی انتقال دانش بود.

ترکیه در دهه ۲۰۰۰ نیز مسیر مشابهی را پیمود، با اصلاح مقررات، استقرار استانداردهای گزارشگری و همکاری نزدیک با نهادهای بین‌المللی، صنعت بیمه خود را برای جذب سرمایه و بیمه‌گران اتکایی جهانی آماده کرد.

در سال‌های اخیر نیز عربستان سعودی، در چارچوب چشم‌انداز ۲۰۳۰، سرمایه‌گذاری گسترده‌ای برای همگرایی با استانداردهای جهانی بیمه، جذب شرکت‌های مشاوره بین‌المللی و ارتقای نظام رتبه‌بندی و حاکمیت شرکتی انجام داده است.

این تجربه‌ها برای ما اکنون یک پیام روشن دارد که «در اقتصاد جهانی، سرمایه به سوی بازارهای شفاف حرکت می‌کند، نه صرفاً بازارهای آزاد».

بنابراین اگر روزی محدودیت‌های بین‌المللی علیه ایران کاهش یابد، نخستین آزمون صنعت بیمه، افزایش فروش یا رشد پرتفوی نخواهد بود، آزمون واقعی، توانایی آن در برقراری گفت‌وگو با جهان حرفه‌ای بیمه و یا تطبیق پذیری است.

سرمایه‌گذاران خارجی در بازارهای ما به دنیال این نخواهد بود که یک شرکت بیمه ایرانی چه میزان حق‌بیمه تولید کرده ، بلکه تحقیق می کنند که صورت‌های مالی آن قابل مقایسه با استانداردهای جهانی است و یا کیفیت ذخایر فنی آن توسط روش‌های معتبر اکچوئری ارزیابی شده و یا موضوعاتی مانند حاکمیت شرکتی، مدیریت ریسک و افشای اطلاعات آن با رویه‌های بین‌المللی همخوانی دارد؟و البته پاسخ به این پرسش‌ها در اختیار شبکه‌ای از نهادهای تخصصی است که طی سه دهه گذشته، معماری اعتماد صنعت بیمه جهان را ساخته‌اند.

آنها، تنها حسابرس نیستند؛ آن‌ها طراحی‌کنندگان سیستم‌های مدیریت ریسک، تحول دیجیتال، گزارشگری مالی و ارزیابی موشکافانه هستند.در کنار آن‌ها، مؤسسات رتبه‌بندی بزرگ، کیفیت سرمایه، توانگری مالی و قابلیت ایفای تعهدات بیمه‌گران را به زبانی تبدیل می‌کنند که برای سرمایه‌گذاران جهانی قابل فهم باشد.

هم‌چنین، استانداردهای IFRS 17 و چارچوب‌های نظارتی IAISنیز زبان مشترک گزارشگری و نظارت را در سطح بین‌المللی فراهم کرده‌اند.

در این میان، صنعت بیمه ما با یک خلأ راهبردی مواجه است، خلأیی که کمتر درباره آن سخن گفته می‌شود، بیشتر شرکت‌های بیمه کشور فاقد یک واحد بین‌المللی تخصصی فعال و حرفه ای هستند؛ واحدی که مأموریت آن صرفاً روابط عمومی یا تشریفات خارجی نباشد، بلکه به‌عنوان «مرکز دیپلماسی حرفه‌ای صنعت بیمه» عمل کند.

تحقیقات راز پول نشان می دهد که چنین واحدی باید چهار وظیفه اساسی رصد مستمر تحولات جهانی در استانداردهای گزارشگری، مدیریت ریسک و فناوری بیمه، ایجاد ارتباط سازمان‌یافته با غول های بزرگ حوزه حسابرسی و رتبه بندی، انتقال نظام‌مند دانش و تجربیات بین‌المللی به مدیران و هیئت‌مدیره شرکت‌های بیمه و آماده‌سازی صنعت برای تعامل با سرمایه‌گذاران، بیمه‌گران اتکایی و شرکای خارجی در دوره پس از تحریم، را داشته باشد.

در غیاب چنین نهادی، خطر آن است که صنعت بیمه در کشور از منظر مقررات داخلی آماده باشد اما از منظر زبان حرفه‌ای جهانی، همچنان منزوی باقی بماند که رفع تحریم‌ها در این حالت، دروازه بازار را باز می‌کند اما الزاماً پلی برای عبور از آن ایجاد نمی‌کند.

درک این واقعیت که مهم است که ایجاد یک واحد بین‌المللی، بیش از آنکه یک پروژه اداری باشد، یک سرمایه‌گذاری پیچیده، زمانبر و ساختاریست.

این یک هشدار است که اقتصاد جهانی منتظر کسی نمی‌ماند، استانداردها، فناوری‌ها و مدل‌های نظارتی هر سال تغییر می‌کنند و کشورهایی که در این شبکه حضور ندارند، ناچارند با تأخیر و هزینه بیشتر خود را تطبیق دهند.از این رو، بزرگ‌ترین ریسک صنعت بیمه کشور برای فردای پس از تحریم، کمبود سرمایه یا فناوری نیست بلکه کمبود ارتباطات عملیاتی و ادراکی با مراکز تولید دانش و اعتبار جهانی است.

واقعیت این است که، آینده رقابت در صنعت بیمه نه در برج بیمه، نه در حجم پرتفوی و نه حتی در میزان سرمایه خلاصه خواهد شد، مزیت رقابتی آینده در کشور ما در توانایی شرکت‌ها برای حضور در شبکه جهانی اعتماد شکل می‌گیرد.

بنابراین رازپول پیشنهاد می کند که موضوع همایش امسال بیمه و توسعه به تطبیق پذیری صنعت بیمه با استانداردهای جهانی و راهکارهای عملیاتی برای بازگشایی به سمت بازارهای خارجی اختصاص پیدا کند تا با استفاده از نتایج آن اکوسیستمی برای گفت‌وگو با جهان حرفه‌ای بیمه طراحی شود.

راز پول باور دارد که اگر هیات عامل بیمه مرکزی تمامی پروژه ها و دستورالعمل های در دست را زمین بگذارد و نظام، صنعت و اکوسیستم بیمه را از این منظر راهبری کند، گام عملیاتی و مهمی در جهت تحقیق چشم انداز ایران مقتدر برداشته است، در غیر این صورت هر گامی غیر از این منظر فقط جهنم را برای آینده «بیمه» در کشور، سنگ فرش کرده البته از سر حسن نیت.