بیمه ایران؛ وقتی قهرمانِ روزهای بحران، زیر بار زیان دفن می‌شود
گروه بیمه - در صورت‌های مالی بیمه ایران در دو سال پیاپی با یک واقعیت تکرار شونده رو به رو هستیم، «بازنویسی سنگین ارقام در صورت های تجدید ارائه شده».
مستندات مالی از این شرکت حالا نشان می دهد که زیان انباشته پایان ۱۴۰۲ ابتدا ۸.۷۲ همت ثبت شد و این رقم در صورت های تجدید ارائه شده به ۱۸.۷۷ همت رسید، یعنی بیش از ۱۰ همت افزایش، در روایتی دیگر سود خالص همان سال نیز از حدود ۱۴۱ میلیارد تومان سود به ۷.۲۶ همت زیان تغییر می کند.
البته برای سال ۱۴۰۳ هم فاصله کوچک نبود و زیان انباشته‌ای که ابتدا حدود ۱۹.۲۶ همت گزارش شده بود، در صورت‌های بعدی به ۲۶.۷۴همت افزایش یافت، نزدیک به ۷.۴۹ همت اختلاف.
این ارقام که از ستون‌های تجدید ارائه و صورت‌های مالی شرکت در دو سال اخیر استخراج شده‌اند، اعتبار تصویری که جباری و سازمان حسابرسی از وضعیت مالی ارائه کرده‌اند را با ابهام مواجه کرده است که آستانه انحراف در بیمه ایران تا چه اندازه قابل پذیرش است، آنهم از سازمانی که متخصص امر حسابرسی است و مدیرعاملی که دارای تخصص مالی است.
حالا اما زیان انباشته ۱۴۰۴ حدود ۲۶ همت اعلام شده، اما حسابرس هشدار داده شناسایی کسری ذخایر خسارت معوق می‌تواند آن را باز هم افزایش دهد و این کسری بیش از ۱۵ همت رسما گزارش شده است.
مجموع این ارقام محاسبه زیان بیمه ایران را تا ۴۲ همت افزایش می دهد هرچند که اندازه انحراف احتمالی در رقم ۱۴۰۴ را نمی‌توان با اعداد موجود محاسبه کرد.
از جمله کسانی که نسبت به خلق ارزش عمومی حساس بود مارک مور است . او از چهره‌های بسیار مهم در حوزه مدیریت دولتی، استاد دانشگاه هاروارد و از نظریه‌پردازانی است که نگاه متفاوتی به این پرسش ارائه کرد که «یک مدیر در سازمان عمومی دقیقاً چه چیزی باید خلق کند؟»
خدمت‌رسانی بیمه ایران در روزهای جنگ، از منظر «ارزش عمومی» مارک مور ، دستاوردی مهم است و البته بارها مورد تقدیر قرار گرفته اما ارزش عمومی زمانی پایدار می‌ماند که بیمه ایران علاوه بر پاسخ‌گویی به نیاز امروز جامعه، توان مالی و اجرایی لازم برای ادامه کار را حفظ کند، اینجاست که ارقام صورت‌های مالی به بخش دیگری از کارنامه جباری تبدیل می‌شوند.
از سوی دیگر نظریه پردازان «کارت امتیازی متوازن» کاپلان و نورتون در همین رابطه عنوان می کنند که تداوم خدمت در بحران تنها یکی از ابعاد عملکرد است و در مورد بیمه ایران کیفیت کنترل‌های مالی، کفایت ذخایر و حفظ ظرفیت بیمه‌گری باید در کنار آن سنجیده شود، در حالی که آنچه جباری این روزها در کنار روند خدمت رسانی افزایش داده به پرواز در آوردن زیان انباشته است.
واقعیت این است که بخش مهمی از عملکرد بیمه ایران در مقاطع حساس کشور را نمی‌توان صرفاً به مدیریت مقطعی مدیرعامل یا مدیران یک دوره نسبت داد، چرا که این ظرفیت، بیش از آنکه محصول تصمیم‌های یک فرد باشد، حاصل انباشت چندین دهه دانش سازمانی، تخصص کارشناسی، تجربه اجرایی و حافظه نهادی در بدنه این شرکت است، سرمایه‌ای که در طول تاریخ بیمه ایران و به واسطه فعالیت مدیران، کارشناسان و متخصصان نسل‌های مختلف شکل گرفته و به‌تدریج در ساختار و فرایندهای سازمان نهادینه شده است.
به همین دلیل نقش مدیریت امروز را باید در نسبت با این ظرفیت تاریخی و سازمانی ارزیابی کرد، نه به‌عنوان منشأ مستقل تمامی دستاوردهایی که ریشه‌های آن به سال‌ها تجربه و تخصص انباشته‌شده در بیمه ایران بازمی‌گردد.
برای بیمه ایران، که سرمایه ملی است، تقدیر مدیریتی زمانی کامل است که نشان دهد منابع و تخصص شرکت نه تنها در خدمت جامعه بوده بلکه توان آن برای پرداخت خسارت و ادامه بیمه‌گری را حفظ کرده، چرا که بیمه ایران یک سرمایه ملی است و بعد از مدیریت علی جباری هم باید برای خدمت رسانی به کشور باقی بماند.
[/xfgiven_gallery]
